دكتر جواد مجابي درباره ي اين هنرمند و آثار او چنين مي نويسد:

ژازه طباطبايي، به سال ١٣٠٩ در تهران زاده شده است ودر خانواده اي كه بيش تر آنها اهل هنر، خاصه موسيقي و نقاشي بوده اند. پدربزرگ او «مفتح رنگ» اعتمادي نگارگر بوده است و طراح و بافنده ي قالي، و ژازه نخستين الهام ها و درس ها را از او يافته است. پدر نظامي او بيش تر مايل بود پسرش شغل سياسي و اداري اختيار كند، اما ژازه از اوان نوجواني با كششي بي اختيار به نويسندگي، نگارگري و تنديسگري روي آورد.

اولين داستاناش را در ١٢ سالگي مي نويسد، به نام شن وني. بعدها به نگارش نمايشنامه هايي مي پردازد چون شكوفه هاي پژمرده، لرد چي چي يانوف، جاي پا و آقا موچول كه آنها را در «كانون پيشاهنگ» كارگرداني مي كند و به صحنه مي آورد. سال ٢٥ داستان پسر كوچك را چاپ مي كند.

در اوان نوجواني، نخستين اثرش بارليف  اي به شيوه ي كلاژ را پنهان از چشم پدر به نيمه هاي شب ساخته است. زمان جنگ جهاني دوم است، وحشت از كشتار جمعي و نفرتش از خشونت، او را به واكنشي عاطفي وامي دارد، شب ها تخت چوبي را كه بر آن مي خوابد برمي گرداند و سطح زيرين آن، به نيروي خيالي معصوم، پهنه ي نبرد مي شود كه بر آن ماشين هاي جنگي چهره ي سياره ي زمين را شيار مي كنند، تخته هاي تخت با شره هاي رنگ سياه و قرمز و صليب هاي سرخ و سفيد پوشيده است، در گوشه اي سر و دست و پاي عروسك هاي پلاستيكي درهم شكسته غرق خون است، در سوي ديگر جيپ ها و كاميون هاي لهيده، هواپيماي از كارافتاده اي سوخته و نبردافزارهاي درهم شكسته ديده مي شود، در سمت راست اثر، جمجمه ي خرد نشانه ي حضور مريخ جنگ آزماي است.