English   آخرین بروز رسانی:
هنرهای تجسمی| خبرها آرشیو
پنجمین مهمانی هنر در خانه هنرمندان
پنجمین دوره نمایشگاه مهمانی هنر با موضوع تصویرسازی داستان‌های کهن ایرانی و دینی در خانه هنرمندان ایران از جمعه ۱۹ تیرماه آغاز به کار کرد‌.
عباس برزگر گنجی هنرمند نقاش اثر "رزم نخست رستم و افراسیاب" از آثار نگارگری شاهنامه شاه طهماسبی را به مناسبت سالروز بزرگداشت فردوسی در ۷۰۰ متر مربع در میدان فردوسی اجرا کرد.
«روشنای تازه برنارد برنسون: نقاشی ایرانی در دانشکده ننر رنسانس؛ نام نمایشگاهی است که قرار است در مردادماه امسال در موزه هنر هاروارد برگزار شود.
علی بوذری به عنوان یکی از داوران نمایشگاه بین‌المللی تصویرگری براتیسلاوا انتخاب شد تا پس از ۱۰ سال یک ایرانی در جمع داوران این رویداد بزرگ هنری حضور داشته باشد.
نمایشگاه «رنگ جزیره» با مرور یک دهه فعالیت موزه احمد نادعلیان - هنرمند محیطی - در جزایر هرمز و قشم گشایش می‌یابد..
موسسه فرهنگ و هنر ماندگار، نمایشگاه «رویکردها و گرایش‌ها در هنر معاصر ایران» را عصر پنجشنبه بیست‌ویکم اردیبهشت در گالری پردیس ملت برگزار می‌کند.
 
هنرهای تجسمی | مقالات
امریکای ترامپ: بازی نقش قربانی
از آنجا که من آلمانی هستم؛ ناگزیر به وضعیت ترامپ از چشم‌انداز اروپایی می‌نگرم. و برای همین می‌کوشم پدیده‌ی ترامپ را در زمینه‌ی پرپهنه‌تری از جنبش‌های ملی‌گرایانه‌ی امروز که در کشورهای باختری رو به رشدند بگنجانم. سنت اروپایی سه خط اصلی اندیشه‌ی سیاسی را می‌شناسد: لیبرال؛ ناسیونالیستی (یا فاشیستی) و سوسیالیستی. بنابراین اندکی با سنت امریکایی تفاوت دارد که میان لیبرال‌ها و محافظه‌کارها تمایز می‌گذارد. امروزه در اروپا سخن گفتن از نئولیبرالیسم به عنوان ایدويولوژی جهانی کردن سرمایه‌دارانه به‌هنجار است. چنین می‌نماید که سیاست امروز را ناسازگاری میان نئولیبرالیسم یا جهان‌گرایی و ملی‌گرایی راست تعریف می‌کند. در تمامی انتخابات تازه و آتی از جمله انتخابات ریاست جمهوری امریکا؛ دور دوم انتخابات ریاست جمهوری فرانسه و انتخابات نزدیک در آلمان؛ این ناسازگاری بر فضای همگانی چیره شده است.
در این مقاله نویسنده «هنری‌کردن» و تلاش برای مشخص کردن این پرسش را به بحث می‌گذارد که آیا می‌توان مشخصات مشترکی میان هنری کردن و زیبایی‌شناسی ژک رانسییر به ویژه برداشتش از «رژیم زیبایی‌شناسی هنر» یافت.
هنگام سخن گفتن در باره‌ی کارم؛ بارها این پرسش پیش می‌آید… می‌تواند دشمنانه یا دادگرانه؛ باشد؛ اما بیشتر اوقات تنها از سر کنجکاوی است… «آیا به راستی گمان می‌برید هنر می‌تواند دنیا را دگرگون کند؟»
پروانه اعتمادی به گفته خود سلیقه‌اش را از بهمن محصص به یادگار برده و جسارتش را از جلال آل‌احمد. صریح است اما صراحت تنها، وجهی از شخصیت اوست. او صورت‌بندی رایج از شناخت را به چالش می‌کشد و مفاهیم دیرآشنا را با مدلول‌های تازه بیان می‌کند. همین موضوع، اظهارنظرهایش را با واکنش‌های مثبت و منفی روبه‌رو می‌کند...
هانس اولریچ اُبریست: این آغاز ۲۰۱۷ است. چه پیش می‌آید؟ الکساندر گلوک: صدسال از زمان انقلاب روسیه گذشته است. صد سال از زمان مارتین لوتر. مراقب سیلیکون ولی باید بود. آنها به اصطلاح گل کودکان ۱۹۶۸ هستند. که به شدت آن‌را نادیده می‌گیرند. همین نیروی آن است.
این هفته موزه هنر مدرن نیویورک (موما) مجموعه آثار مدرن خود را با جایگزین کردن آثار بزرگانی مانند هانری ماتیس و پابلو پیکاسو با کارهای هنرمندانی از بیشتر کشورهای مسلمان که دستخوش ممنوعیت سفر ترامپ می‌شوند؛ به نمایش گذاشت.
 

تبلیغات